1964 roku utworzono Zasadniczą Szkołę Przyzakładową

 1967 roku powołano do życia Zespół Szkół Chemicznych, którego patronką została wybitna polska uczona Maria Skłodowska-Curie.

 Rozwijała się baza szkoły: własny wygodny budynek, internat, warsztaty i pływalnia. Znaczący wpływ na funkcjonowanie Zespołu Szkół Chemicznych wywarła osobowość dyrektora mgr inż. Kazimierza Kotlińskiego. Był on propagatorem postępu, racjonalizacji, innowacji pedagogicznych i dydaktycznych. Zgromadził wokół siebie grono nauczycieli o wysokich kwalifikacjach pedagogicznych i zawodowych. Uczniowie Zespołu Szkół Chemicznych zdobywali laury na polu naukowym, sportowym, racjonalizacji i wynalazczości. W szkole działały zespoły taneczne, orkiestra, kółko fotograficzne i sportowe.

 

W latach 1981-1990 dyrektorem szkoły był mgr Mieczysław Piwkowski. Kontynuował on rozwój szkoły zapoczątkowany przez swego poprzednika. Jednymi z jego licznych zasług było rozbudowanie szatni i wygospodarowanie pomieszczenia na potrzeby biblioteki. W 1990 roku przemianowano szkołę na Zespół Szkół Technicznych , a jej kierownictwo objął
mgr Józef Siekierski. Zgodnie ze zmianami w oświacie w Zespole Szkół Technicznych zrezygnowano z liceum zawodowego i ograniczono klasy zawodowe, a utworzono klasy liceum ogólnokształcącego o profilu matematyczno-informatycznym, z autorskim programem nauczania elementów informatyki. W 1993 roku powstała policealna szkoła zawodowa o specjalności technik-informatyk. Dzięki staraniom dyrektora, mimo trudności finansowych szkoły i złej kondycji oświaty, uzyskano z różnych źródeł fundusze na rozbudowę budynku szkoły. Powstały nowe, dobrze wyposażone pracownie informatyczne, sala do ping pongą i siłownia. Do dyspozycji uczniów i nauczycieli została oddana także nowa aula.

 

Po rozstrzygnięciu konkursu z dniem 1 września 2002 roku stanowisko dyrektora ZST pełni mgr inż. Henryk Głos. Wicedyrektorem ZST została Pani mgr Elżbieta Niechaj. Pierwsze dni dyrektorowania to prace związane z przygotowaniem do V Zjazdu absolwentów szkoły oraz obchodów jej 35 lecia. Uroczystości zjazdowe odbywały się w pomieszczeniach szkolnych. Oddano do użytku aulę oraz po wielu latach wyremontowano salę gimnastyczną. Dyrektor rozpoczął wieloletnią pracę polegającą na docieplaniu budynku. Przyszedł czas na wymianę okien, pokrycie dachu trwałym pokryciem a nie kolejną warstwą papy. Po generalnym remoncie świetlicy i biblioteki urządzono nowe wnętrza dla biblioteki w starej świetlicy i odwrotnie. Wyremontowano szatnię oraz wiele sal lekcyjnych i pomieszczeń administracyjno – socjalnych. Biblioteka sukcesywnie powiększa swoje zbiory, wypożyczanie i inne czynności w bibliotece usprawniają programy komputerowe. Szkoła może się poszczycić stałym światłowodowym łączem internetowym, siecią wewnątrzszkolną w każdej pracowni i pokoju administracyjnym. Działa system alarmowy i monitoring wizyjny.

Szkoła dzięki funduszom MEN i unijnym ciągle wymienia przestarzałe komputery na nowe, w miarę możliwości finansowych uzupełnia i wymienia pomoce naukowe.

Utrzymujemy i rozwijamy wymianę młodzieżową pomiędzy VTI w Izegem w Belgii oraz Bishop Vesey”s Grammar School w Birmingham w Anglii. Od września 2005 roku zostaje utworzone stanowisko drugiego wicedyrektora. Na to stanowisko zostaje powołany Pan mgr Krzysztof Piskorski . Z dniem 1 września 2007 stanowisko wicedyrektora powierzono Pani mgr Agacie Panek, która zastąpiła odchodzącą na emeryturę E. Niechaj.

 

W roku 2000 upłynęło 35 lat od powołania Zespołu Szkół Chemicznych Zakładów Azotowych w Puławach oraz nadania szkole imienia Marii Skłodowskiej - Curie. Początki szkoły są nieco wcześniejsze i wiążą się z budowa kombinatu nawozów azotowych. Dla jego potrzeb Minister Przemysłu Chemicznego powołał z dniem pierwszym września 1964 roku przyzakładową Zasadniczą Szkołę Zawodową. Nabór do trzech klas pierwszych, o specjalności "aparatowych procesów chemicznych", przeprowadził Dział Kadr i Szkolenia Zakładów Azotowych w Budowie. Do pracy szkoleniowo - produkcyjnej zatrudniono początkowo trzech pracowników - Ryszarda Czerskiego, Jerzego Bińczaka i Mariana Szklarskiego, który objął kierownictwo szkoły. Zajęcia teoretyczne odbywały się w szkole melioracyjnej, a praktyczna nauka zawodu w pomieszczeniach budynku Hydrobudowy 6. Prowadzono tu - równolegle zajęciami - prace adaptacyjne i wyposażeniowe. Dział ślusarski uruchomiono w styczniu 1965r., a kolejne stanowiska pracy - obróbkę skrawaniem, tokarki i frezarki, kuźnię, spawalnię, rozdzielnię robót i kontrolę techniczną - w drugim roku szkolnym.

 

W 1967r. Ministerstwo Przemysłu Chemicznego powołało Zespół Szkół Chemicznych w Puławach i nadało szkole imię Marii Skłodowskiej - Curie. Wspaniała uroczystość odbyła się 18 listopada - w Dniu Nauczyciela, a zarazem w dniach obchodów setnej rocznicy urodzin wielkiej uczonej. Wiceminister przemysłu chemicznego T.Kowalski odczytał akt powołania ZSCh i nadania mu imienia. Odsłonięto tablicę pamiątkową umieszczoną przy wejściu do budynku. Nauczyciele zasadzili drzewa przed szkołą - te wzdłuż ogrodzenia. Uczniowie klas pierwszych złożyli uroczyste ślubowanie na sztandar szkoły, ufundowany przez Komitet Rodzicielski. ¦lubowanie klas pierwszych w dniu Patronki szkoły stało się odtąd tradycją i jest poprzedzane konkursem wiedzy o życiu i pracy uczonej. W tym samym roku oddano do użytku nowo wybudowany internat na 250 miejsc. Kierowali nim - do roku 1982, kiedy to internat został przekazany Kuratorium Oświaty i Wychowania i zamieniony na Bursę Szkolnictwa Zawodowego - kolejno Stanisław Sykut, mgr Jan Adach, mgr Tadeusz Nowicki, Stanisław Majcher i mgr Adam Leszek. Pierwszymi wychowawcami w internacie byli Irena Kuszyk, Eugenia Olszak, Danuta Gajowiak, Kazimierz Żyłka, Edward Kozak, Lucyna i Tadeusz Krosowscy. W następnym roku ukończono urządzenie laboratorium chemicznego, a następnie basen kąpielowy dla młodzieży. Zespół Szkół Chemicznych podlegał resortowi chemii i Zjednoczeniu Przemysłu Chemicznego w Krakowie. Obie instytucje organizowały szkolenia i konferencje aktywu pedagogicznego podlegających im szkół, wspierając w ten sposób działania władz oświatowych w zakresie doskonalenia pracy dydaktyczno - wychowawczej. Znaczący wpływ na metody i poziom tej pracy w Puławskim "Chemiku" miała osobowość dyrektora mgr inż. Kazimierza Kotlińskiego - propagatora postępu, racjonalizacji, innowacji dydaktycznych i pedagogicznych. Inicjował on taki system wychowawczy w szkole, który miał uczynić szkołę otwartą na życie, na różnorodne problemy środowiska i kraju. Ceniony przez zwierzchników, czego wyrazem są m.in. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski i medal "Zasłużony Nauczyciel Polski Ludowej", zapewnił sobie także ważne miejsce w pamięci uczniów. Szkoła była otwarta na poszukiwania i nowatorstwo dydaktyczne. Wprowadzono nauczanie problemowe w grupach jedno- i wielopoziomowych, które miało mobilizować ucznia do twórczego samodzielnego myślenia i uczyć współodpowiedzialności za rezultaty osiągnięte w grupie. Z dużym powodzeniem podejmowano też próby nauczania programowego. Szczególnie przydatne okazały się sprawdziany wiadomości i umiejętności z matematyki, fizyki, chemii, technologii chemicznej, technologii metali i elektroniki, a także testy wyboru z fizyki i chemii. W ramach pracy z uczniem zdolnym angażowano młodzież do udziału w olimpiadach przedmiotowych i specjalistycznych, w konkursie "najlepszego w zawodzie", w giełdach pomysłów, w racjonalizacji i wynalazczości, w Turniejach Młodych Mistrzów Techniki. Polem rozwoju zainteresowań uczniów były organizacje młodzieżowe, zespoły artystyczne i liczne koła zainteresowań. W trosce o wychowanie estetyczne młodzieży nawiązano w r.1970 współpracę z Filharmonią Lubelską, która przez 20 lat raz w miesiącu dawała w szkole koncerty muzyki poważnej i rozrywkowej. Często organizowano wyjazdy do teatru, spotkania ze znanymi aktorami, prowadzono młodzież na wystawy sztuki i występy znanych zespołów. Z kolei szkolni artyści zyskiwali sobie uznanie nie tylko w najbliższym środowisku. Szkolna orkiestra dęta uświetniała uroczystości i pochody szkolne i środowiskowe. Zespół Pieśni i Tańca pani Aliny Piwkowskiej zdobył wysokie nagrody i wyróżnienia w województwie i w skali ogólnopolskiej. Uzyskał pochwałę z ust Przewodniczącego Rady Państwa H. Jabłońskiego na XI Krajowym Zjeździe Zw. Zaw. Chemików w Katowicach, na który został zaproszony przez Zarząd Główny Związku. Stanisław Wąsal zdobył I miejsce za monodram (tekst i wykonanie) w konkursie antyalkoholowym "Młodość - Trzeźwość". Recytatorzy wiele razy startowali w konkursach, zajmując wysokie miejsca na szczeblach wojewódzkim i centralnym. Do najlepszych recytatorów i aktorów należeli - obok wspomnianego wyżej S. Wąsali - W.Ogorzałek, G. Kuna, K. Modzielewska, M. Dębicki, R. Stępień, L. Dorosz, J. Krzaczek i B. Ostęp. Sławę największego głosu w zespole muzyczno - wokalnym "Mezony" zdobyła Hanna Lipińska. Liczne dyplomy na konkursach i wystawach otrzymali członkowie kółka fotograficznego, pracującego pod opieką kolejno panów Tadeusza Nowickiego, Stanisława Papciaka i Ryszarda Kosińskiego. Srebrne odznaki "Zasłużonego Fotoreportera" zdobyli bracia Ryszard i Wojciech Ścibiorowie. I miejsce zajęły fotogramy Janusza Filipczaka w konkursie w czasie trwania Przeglądu Filmów Amatorskich w Chorzowie. W ogólnopolskim konkursie fotograficznym legitymację młodzieżowego reportera otrzymał Zbigniew Matwiej - jego prace były prezentowane w tygodniku "Na przełaj". Laury zdobywane przez uczniów w sporcie i na polu naukowym pokazują oddzielnie zamieszczone zestawienia. W grudniu 1976 r. otwarto w szkole Izbę Pamięci i Tradycji, zorganizowaną staraniem wielu uczniów i nauczycieli, głównie dyr. Piwkowskiego i mgr Jolanty Górak, nauczycielki historii. 15 października 1977 r. odbył się I Zjazd Absolwentów, którego protektorem był ówczesny dyrektor ZA mgr inż. Jerzy Studencki. Zjazd był okazją do spojrzenia na satysfakcjonujący dorobek pierwszego dziesięciolecia pracy szkoły. świadczyły o nim m.in. Odznaka Zbiorowego Honorowego Obywatelstwa Fromborka nadana szkole w roku 1972 na wniosek Kwatery Głównej ZHP przez Prezydium Miejskiej Rady Narodowej we Fromborku za udział młodzieży w kilkuletniej wakacyjnej akcji "Operacja 1001 Frombork" oraz Medal pamiątkowy Komisji Edukacji Narodowej przyznany szkole przez Ministerstwo Oświaty i Wychowania w roku 1975 za osiągnięcia dydaktyczno - wychowawcze i nowatorstwo pedagogiczne. Taki sam medal wiceminister oświaty i wychowania prof. Michał Godlewski przekazał Zakładom Azotowym na ręce ówczesnego dyr. Jerzego Studenckiego. W 1981 roku w związku z odejściem na emeryturę dyrektora K.Kotlińskiego został powołany przez Radę Pedagogiczną na to stanowisko mgr Mieczysław Piwkowski i zatwierdzony przez Kuratorium Oświaty. W tych burzliwych czasach zapoczątkowujących wielkie przemiany w naszym kraje szerokie poparcie środowiska szkolnego świadczyło o zaufaniu, jakim darzono przyszłego dyrektora.

 

W roku 1989/90 rozpoczął się nowy etap w pracy szkoły. Po odejściu na emeryturę dyrektora mgr Mieczysława Piwkowskiego Rada Pedagogiczna W dniu 14 grudnia 1989 r. w obecności przedstawicieli Kuratorium i dyrekcji ZA wybrała na to stanowisko mgr Józefa Siekierskiego. Na zastępcę wybrano mgr Annę Turketti - Kluziak. Kierownikiem laboratorium został mgr inż. Jerzy Stoś - Wierzbowski, a kierownictwo w warsztatach szkolnych objęli mgr inż. Andrzej Łucjanek i mgr inż. Andrzej Próchniak. Funkcjonowanie szkoły zmieniła także - i może przede wszystkim - nowa rzeczywistość polityczna, społeczna i gospodarcza. Nowa dyrekcja obejmując stanowisko z dniem 1 stycznia 1990 roku założyła w przemówieniu inauguracyjnym wierność pryncypiom : czynić szkołę nowoczesną w wymiarze społecznym, technicznym i organizacyjnym, kontynuować dobre tradycje szkoły w aspekcie systemu wychowania, poziomu nauczania, atmosfery, uznać dobro ucznia jako nadrzędne w pracy szkoły. Nowa koncepcja kierowania szkołą została oparta na zasadach demokracji i współodpowiedzialności dyrekcji, rady pedagogicznej, nauczycieli i rodziców. Prawo rodziców i uczniów do wyrażania opinii o pracy szkoły ma służyć współpracy, uczyć otwartości, budzić poczucie wspólnej odpowiedzialności za wychowanie i nauczanie. Położono nacisk na rozwijanie różnych form samorządności wśród uczniów i partnerstwa w stosunku nauczyciel - uczeń. Ogrom zmian gospodarczych, społecznych i politycznych, jakie zachodziły w 1990 i następnych latach, zaowocowały rozpoczęciem procesu przekazywania szkoły oświacie. W nowych warunkach ekonomicznych przedsiębiorstwa przestały utrzymywać swe szkoły, zakończył się okres funkcjonowania przyzakładowego szkolnictwa zawodowego. W dniu 1 lutego 1990 roku Zakłady Azotowe przekazały Zespół Szkół Chemicznych Kuratorium Oświaty i Wychowania. Od września 1991 r. Kurator Oświaty i Wychowania w Lublinie przemianował szkołę na Zespół Szkół Technicznych. Zmienił się znacznie skład Zespołu Szkół. W roku 1992 zrezygnowano z naboru do liceum zawodowego. Ograniczono następnie liczbę klas ZSZ ( do dwu równoległych ). Otwarto w roku 1995/96 dwie równoległe klasy liceum ogólnokształcące o profilu matematyczno - informatycznym, z autorskim programem nauczania elementów informatyki. Zmiany w strukturze Zespołu Szkół wiążą się z potencjałem szkoły ( baza, kadra ), ale też i z sytuacją na rynku pracy. Absolwenci szkoły zawodowej mieli niewiele możliwości znalezienia pracy, podejmują naukę w dwu technikach 3 - letnich : młodzieżowym i wieczorowym ( dla dorosłych ). Po dobrym wyposażeniu dwóch sal komputerowych powstała w 1993 roku Policealna Szkoła Zawodowa kształtująca techników informatyków, których fachowość była bardzo wysoko oceniana na lokalnym rynku pracy. Od paru lat w klasach wszystkich typów szkół prowadzi się zajęcia przygotowujące do wejścia na rynek pracy, finansowane w części przez Fundację Batorego. Oszczędności Oświata szuka wszędzie; w latach 1990/91 zmniejszono zatrudnienie w szkole o 10 osób administracji i obsługi. Fundusz płac dla nauczycieli, przyznawany z budżetu państwa, uwzględnia teraz wyłącznie wynagrodzenie za obowiązkowe zajęcia dydaktyczne - skończyła się działalność zespołów i kół pozalekcyjnych. Dodatkowe stałe zajęcia z młodzieżą muszą być opłacane przez zainteresowanych uczniów. Na tej zasadzie są prowadzone zajęcia SKS, fakultety w klasach maturalnych z języka polskiego i matematyki, rzadziej - dodatkowe lekcje z niektórych przedmiotów ( np. język obcy ). Nadal istnieją różne formy pracy pozalekcyjnej, takie jak wycieczki, ogniska klasowe, wieczorki taneczne, spektakle teatralne i projekcje filmowe. Przyznawany szkołom budżet nie wystarcza na opłacenie energii elektrycznej i ogrzewania budynku, zmusza do wypracowania własnych środków finansowych na książki i czasopisma do biblioteki, na kredę i środki czystości. Dzięki staraniom dyrektora szkoła uzyskuje fundusze z różnych źródeł. Bywają to kwoty niewielkie - z organizacji płatnych zajęć dla młodzieży, czasem większe - np. z prowadzenia kursów komputerowych organizowanych przez Rejonowy Urząd Pracy, a także bardziej znaczące - z wynajmu pomieszczeń, tak w czasie wakacji, jak i w czasie roku szkolnego (księgarnia językowa, szkoła prywatna i inne ). Od roku 1996 stały dochód przynoszą garaże, wybudowane z inicjatywy dyrektora z przeznaczeniem na wynajem. Mimo trudności finansowych nie słabną starania szkoły o wysoki poziom wymagań i wyników. Nową formą zachęty dla uczniów są nagrody pieniężne przyznawane po pierwszym semestrze i na koniec roku. Szkoła stara się udzielać fachowego wsparcia uczniom zagrożonym patologami społecznymi, pedagog szkolny i wychowawcy współpracują z Monarem, poradnią wychowawczo - zawodową i różnymi specjalistycznymi instytucjami. Nową formą pracy wychowawczej jest uczestnictwo klas pierwszych w zajęciach integracyjnych. Szkoła w dalszym ciągu odczuwa i wysoko sobie ceni życzliwe zainteresowanie i materialne wsparcie za strony Zakładów Azotowych. Pozyskiwała także innych sponsorów : Urząd Miasta pomógł w zakupie wyposażenia siłowni, "PiAZAP" ( dawniej Zakład Pomiarów i Automatyki ZA ) współfinansował z Zakładami Azotowymi urządzenia do pracowni elektronicznej. Dyrektor Siekierski podjął systematyczne prace remontowe w szkole. III Zjazd Absolwentów w październiku 1992 roku, z okazji ćwierćwiecza Zespołu Szkół, odbył się w wyremontowanej świetlicy - z piękną boazerią na całych ścianach. Boazeria zmieniła też wygląd korytarza przy drzwiach wejściowych. W następnych latach zostały odbudowane ( nad wejściem do basenu ) i wyposażone siłownia oraz sala pingpongowa. Wyremontowano łazienki i ubikacje. Urządzono w szkole, w dawnej izbie pamięci, gabinety - dentystyczny i pielęgniarki szkolnej, mieszczące się dotychczas w budynku bursy. Latem 1996 roku, dzięki dotacji przyznanej na ten cel przez Kuratorium Oświaty, rozpoczęto remont dachu. Wyszło przy tym na jaw, że liczne zacieki i grzyby na suficie były spowodowane całkowitym brakiem izolacji i zabezpieczenia dachu przed szybkim zniszczeniem. Prace remontowe, prowadzone głównie siłami pracowników szkoły, trwały już nieprzerwanie przez cały rok 1996/97. Położono podłogę z terakoty na korytarzach. Przebudowa ściany sali gimnastycznej i korytarzy (zmniejszenie oszklonej powierzchni ) umożliwiła ograniczenie strat ciepła i oszczędności na ogrzewaniu. ściany korytarza prowadzącego do szatni ocieplono dodatkowo boazerią z tworzywa. Poszerzono - w stronę patio - korytarz wzdłuż sal 8-12. Dyrektor J. Siekierski kładzie również nacisk na utrzymanie poziomu nauczania i wysokich wymagań stawianych uczniom, dowodem tego jest liczna grupa uczniów nagrodzonych przez Prezydenta Puław za wysoką średnią ocen (powyżej 4.75) oraz duży procent absolwentów technikum dostających się na studia. Uczniowie nadal odnosili sukcesy w olimpiadach - głównie w Olimpiadzie Wiedzy Technicznej, Olimpiadzie Wiedzy o Polsce i Świecie Współczesnym, w Turnieju Wiedzy o Wynalazczości i Turnieju młodych Mistrzów Techniki.